Grafiki - O tworzeniu gifów

Ostatnie dni spędzam na poznawaniu Photoshopa i odkrywaniu jego funkcji. Idzie mi to dość opornie, ale powoli zaczynam kojarzyć polecenia i działania. Bawię się na razie w tworzenie prostych rzeczy, takich jak gify i animacje z popularnych inspiracji. Niestety, przede mną jeszcze dużo pracy jeżeli chodzi o estetykę i efektywność.

Na podstawie tego obrazka namalowałam swój odpowiednik

i  przerobiłam go na plik gif

Proces tworzenia gifów jest bardzo prosty. 

Wystarczy ściągnąć dostępny za darmo w internecie program Photoscape,  a następnie wybrać w opcjach menu "AniGif". Następnie wystarczy przenosić zdjęcia po kolei na pasek u góry. Czas wyświetlania i kolor tła można dopasować opcjami.

Później jeszcze raz .gif, tym razem ze zdjęcie,które zrobiłam w warszawie i pojawiło się już w poście notices:

I na koniec: fotomontaż z nocnego widoku na łódź i warszawę, który miał obrazować moje rozdwojenie emocjonalne między nimi :)

Cierpliwością i wysiłkiem nauczę się tego photoshopa !:)

Dziś także bawiłam się w tworzenie mojej strony WWW. Wszystko szło dosyć mozolnie, pisałam całą sama prostymi komendami. Zapraszam, aby zobaczyć efekty pracy TUTAJ

 \

I to już chyba koniec moich zabaw, następnym razem napisze już o czymś sensownym! :)

projekt roku - Polski Konkurs Graficzny

Od dwóch lat w styczniu przyznawana jest nagroda Projekt Roku, w konkursie organizowanym przez Stowarzyszenie Twórców Grafiki Użytkowej. Projektowanie użytkowe ciągle mnie zaskakuje, pewnie dlatego, że ma tak wiele wspólnego ze sztuką. I tutaj także: czasem coś jest tak oryginalne, że intryguje, lecz czasem jedynie dziwi i absolutnie nie przemawia. Ciekawa forma staje się tak nietypowa, że trudno ją odczytać. Granica między tym, co funkcjonalne i designerskie jednocześnie a tym, co jedynie designerskie jest bardzo cienka. Nagroda rozdawana jest w 6 kategoriach: forma, funkcja, etyka, debiut, autorytet i wydarzenie. Patrząc na te kategorie, zostały dosyć sensownie przemyślane i organizatorzy rozumieją moje wątpliwości, co do różnicy między formą a funkcją. Wszystkich nominowanych i nagrodzonych można oglądać na stronie www.projektroku.pl . A ja tutaj przytoczę pozycje nagrodzone, które mi się najbardziej spodobały:

W kategorii Forma nagrodzony Damian Nowak i seria publikacji dla kolektywu galeryjnego New Roman -

      

I jedynie nominowana identyfikacja wizualna strony internetowej http://baczewski-vodka.pl , która mi podoba się bardzo! :)  

     

W kategorii funkcja wyróżnienie zdobyła gra planszowa: Mosty przez wisłę.

    

Swoją drogą nowe i pomysłowe gry planszowe znów się zaczęły pojawiać na rynku, choć wydawało się jakieś kilka lat temu, że ich komputerowe wersje całkowicie je zastąpią. Do bardzo ciekawych pozycji z serii nowych wydań należą na pewno Mali powstańcy czy Kolejka. Co prawda, wszystkie już chyba nie są adresowane do mnie ze względu na mój wiek, ale powiedzmy że interesuję się nimi ze względu na projektowy aspekt:d  nieustannie pojawiają się też kolejne wydania Monopolu, ale jeżeli chodzi o niego, wolę tradycyjną wersję, nie "na kartę". Grałam też kiedyś w karcianą wersję Monopolu i uważam, że to bardzo dobry pomysł, gdy graczy jest niewielu. W 3 graczy gra w tradycyjny monopol ciągnie się w nieskończoność - zresztą ona zawsze trwa godzinami :) - w karcianym ma swój krótszy, co najwyżej kilkudziesięciominutowy odpowiednik.

I ostatnie moje ulubione nagrodzone: identyfikacje wizualne dla magla i zakładu szewskiego:

      

Na koniec jeśli jeszcze chodzi o debiut najbardziej przemawia do mnie jedna nominacja, zamiast zwycięskich prac: Martyna Bargiel i "Rewolucje '68"

      

Graficzne rozwiązania zawsze będą kwestią gustu. Lecz myślicie, że w powszechnym odbiorze mają tak duże znaczenie, jak to wyobrażają sobie projektanci? Być może jako studentka wzornictwa nie powinnam mieć takich wątpliwości. Jednak faktem jest, że gdyby wszystkie reklamy wielkoformatowe były fajnie zaprojektowane, gdyby firmy zwracały uwagę na swoje szyldy, nasze miasta mogłyby wyglądać inaczej. i to jest właściwy cel grafiki użytkowej. :)

Zdjęcie pochodzi  z wystawy pokonkursowej we wrocławiu do znalezienia  na facebooku na fanpage STGU  

Nędznicy i Kochankowie z Księżyca - emocjonalne wrażenia po projekcjach

Ostatnio tak szybko się przemieszczam między Łodzią, Warszawą i domem, że nie nadążam komentować swoich wszystkich spostrzeżeń, a te akurat gromadzą się w mojej głowie nieustannie. :)

Po pierwsze: doszło już do mojego spotkania z Nędznikami. Produkcja należy do naprawdę bardzo dobrze dopracowanych i przemyślanych pod każdym względem. Mimo tego, że tak dużo się mówiło o ich muzycznym charakterze, byłam zaskoczona, że każdy dialog został zastąpiony kwestiami śpiewanymi! Spodziewałam się jedynie piosenek - tak jak to jest przewidywalne w musicalu. Pierwsza dezorientacja - bo nie często widzi się na ekranie - tak jak tu w pierwszej scenie strażnika i więźnia, wyśpiewujących sobie komendy i uwagi - po chwili mija i stopniowo przyzwyczajamy się do śpiewu naszych bohaterów. Największe wrażenie zrobiły na mnie piosenki - choć nie wiem na ile kieruje się tu merytoryczną oceną warsztatu, a na ile po prostu moim kobiecym charakterem, który rozemocjonował się do łez zarówno przy I Dreamed a Dream, jak i piosence, śpiewanej przez odrzuconą i niekochaną Eponine. Nędznicy potrafią wzruszyć i mają jeden czytelnie postawiony cel, ich fabuła wcale nie jest skomplikowana. To film, który ma za zadanie obudzić piękno, dobro, miłość, o które warto walczyć zawsze i robi to bardzo czytelnie. Tu nie należy spodziewać się zaskoczenia.


Obejrzałam już także Kochanków z Księżyca, o których pisałam już w poście Och! Film Festiwal. Po zobaczeniu jednak uznaję absolutną wyższość tytułu oryginalnego Moonrise Kingdom, który ma swoje poważne uzasadnienie w filmie, polski odpowiednik - to już bardziej przypływ inwencji twórczej tłumacza, jak to się czasem u nas zdarza ;)
 i tego właśnie będę używać. Film zdecydowanie niespotykany i intrygujący, lecz ma w sobie coś z filmu surrealistecznego, który może wydawać się niektórym infantylny. Jednak bezsprzecznie największe wrażenie robi przestrzeń wykreowana w sposób fantastyczny, precyzyjnie dopasowując każdy element i budując krajobraz dla typowego, wymarzonego świata dzieciństwa. Bardzo ciekawą recenzję przeczytałam dzisiaj tutaj, zapraszam, na pewno dużo bardziej dokładne spojrzenie niż opisane tutaj przeze mnie!




Dodatkowo, wizyta w walentynkowej warszawie, zaowocowała jeszcze jedną rzeczą:  zaopatrzyłam się znów w moje czasopisma, przez które zbankrutowałabym, gdyby nie kiermasze przedawnionych numerów :) Wróciłam z dwoma wydaniami 2+3d z zeszłego roku i jednym K Magiem, no i całą stertą ulotek teatralnych z Biblioteki Uniwersyteckiej UW - nie wiem, czemu mam taką słabość do ich gromadzenia!